احكام متنوّعى كه زهراى مرضيه از پيامبر اكرم آموخته بود يا خود به الهام الهى در ذهن داشت ، نزد اهل بيت عليهم السلام بوده است . همچنين در روايات اهل بيت آمده است : اكتبوا ما تسمعون ، فإنّكم سوف تحتاجون اليها ؛ بنويسيد آنچه را مىشنويد ؛ زيرا به زودى به آن نيازمند مىشويد اكتبوا فإنّكم لا تحفظونَ حتى تكتبوا ؛ بنويسيد ، زيرا بدون نوشتن ، نمىتوانيد نگهدارى كنيد . يونس بن عبدالرحمان مىگويد : كتابى از اميرمؤمنان در باب « فرائض » به من رسيده بود . آن را بر امام هشتم على بن موسى الرضا عليه السلام عرضه داشتم ؛ فرمودند صحيح است . همچنين عمرو متطبّب مىگويد : كتاب « ديات » ظريف بن ناصح را بر امام صادق عليه السلام عرضه داشتم ؛ تأييد فرمودند . حسن بن الجهم نيز نقل مىكند كه همين كتاب ( ديات ) را بر امام رضا عليه السلام عرضه داشته و ايشان تأييد فرموده‌اند . افزون بر دلايلى كه تا اين‌جا ذكرشان گذشت ، كلام پيامبر اكرم در خطبه مسجد خيف كه فرمود : نَضّر اللَّه عبداً سمع مقالتى فوعاها و حَفظها و بلَّغَها مَن لم تبلغه . دليل روشن ديگرى بر لزوم نوشتن است . چه آن كه بهترين مصداق حفظ ، نوشتن